Vorige week gingen we er met het hele team op uit, en niet met de auto van de zaak. We reden in Citroën 2CV’s, drie eendjes van Duck’s Toer, en maakten daarmee een middag lang de Achterhoek onveilig.
Drie eendjes, één briefing
Bij Duck’s Toer stond het hele wagenpark in de zon te blinken, in alle kleuren die je van een eend mag verwachten. Wij vertrokken met de blauwe, rode en groene eend. Voor vertrek kregen we een briefing over hoe je een auto bestuurt die ouder is dan de meesten van ons. Koppeling, gas en een versnellingspook die met enige overtuiging bediend wil worden. Serieuze uitleg, maar de lach was er meteen bij.
De Achterhoek onveilig gemaakt
En toen ging het los. Smalle landweggetjes tussen de maisvelden, laantjes met bomen aan weerszijden, en op een gegeven moment zelfs een onverhard bospad waar je een eendje eigenlijk niet verwacht. Bij elke bocht een andere kleur voor je neus, en geregeld een molen of een boerderij op de achtergrond om het plaatje compleet te maken.
De eendjes zijn niet gemaakt om indruk te maken met snelheid, en dat hoeft ook niet. Rustig achter elkaar aan door een laan vol schaduw is precies de reden dat je zo’n tocht boekt.
En onderweg, tussen het schakelen en het navigeren door, bleek een 2CV ook gewoon een hele goede plek om elkaar even goed uit te lachen.
Tanken met een lach
Een tussenstop bij het tankstation hoort erbij met een auto uit de jaren zeventig, en die stop werd meteen het meest fotogenieke moment van de dag. Iedereen commentaar, iedereen advies, en de tankende collega die het allemaal met een grote grijns over zich heen liet komen.
Pauze in de zon
Halverwege de tocht een terras erbij pakken, in het zonnetje, met de eendjes geparkeerd op de achtergrond. Precies het moment om even niets te doen en gewoon bij te kletsen, wat op een gewone werkdag nu eenmaal minder vaak lukt.
Afgesloten bij Den Bremer
Na de laatste kilometers eendjesrijden sloten we de dag af bij Den Bremer, met goed eten en nog beter gezelschap. De ideale afsluiter van een middag die precies bracht wat je van een teamuitje hoopt: samen ergens middenin zitten waar niemand een computerscherm bij de hand heeft.
Dank aan Duck’s Toer voor de eendjes en de route, en aan het hele team voor de sfeer. Op naar de volgende!